Thursday, January 31, 2019

Kautsky Epitaph of Lenin லெனின் மறைவிற்கு காட்ஸ்கியின் இரங்கல் செய்தி

Karl Kautsky   Epitaph of Lenin
              (January 1924)

(After Lenin’s death on 21 January 1924, Karl Kautsky was contacted by Panski-Solski, the Berlin correspondent of the Soviet government’s newspaper Izvestia, and invited to contribute a commemorative article on Lenin. As a vociferous opponent of the Bolshevik regime, who had been memorably denounced by Lenin in the pamphlet Proletarian Revolution and the Renegade Kautsky, the theoretician of German social democracy was no doubt astonished to receive such a request. However, Kautsky accepted Solski’s invitation, and wrote the letter/article which is reprinted below. It was indeed published in Izvestia, accompanied by an editorial introduction commenting that even “an open enemy of Leninism” like Kautsky recognised “the greatness of the genius of the proletarian revolution”. The article was later published in the Austro-Marxist theoretical journal Der Kampf (Vol.17, No.5, May 1924, pp.176-9), as Ein Brief über Lenin, from which the translation that appears here is taken.)

DEAR COMRADE Solski! As you see, at present I am not in Berlin but in Vienna. I did not receive your letter until today, so I was not in a position to respond in time to your invitation. I deeply regret this, as I would very much have liked to join in honouring the dead leader of the proletarian revolution. I may have had grave reservations about the political and economic methods he pursued in his last years; I may personally have been profoundly disparaged by him because of the existing differences between us, and I found even more painful the persecution of elements, socialists included, in Lenin’s sphere of influence who disagreed with his views. But in the moment of death one has to evaluate the whole man, not just a few years of his life, nor just a few aspects of his work, and must put aside all personal grudges. Our differences should not blind us to the importance of his passing.
He was a colossal figure, of only a few whom are to be found in world history. Among the rulers of the great states of our time, there is only one who to some extent comes close to him in impact, and that is Bismarck – and the two have much in common. Their aims were of course diametrically opposed: in the one case, the domination of the Hohenzollern dynasty in Germany; in the other, the proletarian revolution. That is a contrast between water and fire. And Bismarck’s aim was small, that of Lenin tremendously great.
But like the iron chancellor, Lenin too was a man of the most tenacious, unshakeable and daring will. Like him, he grasped very well the significance of armed force in politics and could apply it ruthlessly at the decisive moment. When Bismarck stated that the great problems of the time must be resolved by blood and iron, this was also Lenin’s view.
Of course, neither of them believed that blood and iron were enough on their own. Like Bismarck, Lenin also was a master of diplomacy, the art of deceiving his opponents, of surprising them and discovering their weak points, in order to overturn them. And just like Bismarck if he believed that the road he was on would not to lead to his goal, Lenin was ready, without any reservations, to immediately reverse his course and set out on another road. With the same ease with which Bismarck in 1878 went over from free trade to protectionism, Lenin turned from pure [probably a reference to War Communism – RH] to the ‘NEP’ (New Economic Policy).
But of course, as is self-evident and has already been noted, in addition to similarities between the two there were also differences, and certainly not minor ones, in their aims. Lenin far surpassed Bismarck in his understanding of theory, which he studied enthusiastically, and in his absence of self-interest. Bismarck had no time for theory, and he used the possession of state power for personal gain.
However, Lenin lagged behind Bismarck in his knowledge of foreign countries. Bismarck carefully studied the states, their power and the class relations in them, with which his foreign policy had to deal. Lenin, by contrast, although he lived for decades as an emigrant in Western Europe, still never achieved a full understanding of its political and social peculiarities. His politics, which was completely adapted to the peculiarities within Russia, was with regard to foreign countries based on the expectation of a world revolution, which to anyone who knew Western Europe must have appeared from the start as an illusion. Here we find the profoundest difference between Bismarck and Lenin. The former established his power through the success of his foreign policy, the latter through his domestic policy. The cause of that lies not only in a difference in the type of talents of the two men, but also in a difference in the environments in which they worked.
Bismarck came to power in a country where the masses had already woken to intense political life through the French Revolution and the Napoleonic War, and then through the 1848 Revolution. To impose his complete authority over them and to abolish their independent thought and action proved impossible. In that he failed utterly. Lenin by contrast came to power amidst masses who were agitated to an extreme extent because of the war, but who had not yet had the experience of independent political thought and aspirations over further generations, and thus after the waning of the agitation were subordinated without difficulty to the power of Lenin’s superior personality and his comrades.

Here lies the deepest root of Lenin’s great success, but here also the beginnings of my greatest reservations concerning his system. Because the liberation of the proletariat means above all the fullest independence of its thought and activity. Considerable, promising beginnings in that direction already existed in the Russian proletariat before the revolution of 1917. Lenin thus began by granting the proletariat the fullest freedom. But the political and economic consequences of his methods forced him increasingly to restrict it. I will not dwell on this, for here I overstep the bounds of an obituary and turn it into a polemic.
It should also be noted that despite my reservations concerning Lenin’s methods I do not despair of the situation of the Russian revolution. From my standpoint it appears that Lenin may have led the proletarian revolution to victory in Russia, but he was unable to make it bear fruit. In this respect the Russian revolution is not yet finished. It will not be taken to the grave with Lenin.
In Russia, too, the aspirations of the working masses for independence will finally gain acceptance. And then all the fruits, which the Russian revolution contained within it in the greatest abundance, will ripen.
Then will all the working people of Russia, and all the working people of the world, without divisions in the movement, remember with gratitude all their great pioneers, who over decades full of struggle and tribulations prepared the Russian revolution and then led it to victory. And also for those who today stand in opposition to the Communist Party, the name of Lenin will not be missing from this pantheon.
This situation of the unity of the working masses of the world in jointly honouring their fallen hero, in freely working together to build the socialist society, is one I may not yet see, before I follow Lenin into the land from which no traveller ever returns.
Vienna, 28 January 1924
( emphasis underlined by  pattabi)

Monday, January 21, 2019

WAGE REVISION- The Issue of Relaxation

                   WAGE REVISION- The Issue of Relaxation

(Sorry to bother the comrades concerned. This note is to educate those interested and get myself educated on this issue. I am an ordinary ex-soldier and I understand my limitation. I understand the convenience of ignoring this note also but on reading this, if somebody comes forward to educate me further, I shall feel thankful  ...)
The struggle for wage revision is making routes on three tracks. The first one is joint struggle of both Executives and Non Executives on the platform of AUAB for seeking relaxation of affordability clause, a conditional clause in the order of Executives and 3rd PRC. The second is purely by Non Executives in their wage Committee to arrive at the necessary agreement or MOU to implement wage revision for Non- Executives. The third one is the struggle of all central unions for abolishing and nullifying the applicability of   affordability clause.
The Executive wage revision helped last time in 2007 on three aspects.  One is wage revision for them, second is equivalent fitment benefit for Non- executives and the third one is Pension revision on the same formula. This time also Unions are demanding the same 15 % fitment formula as given by 3rd PRC and jointly purse the same with executive Unions. For the Non- Executives DOT has endorsed the 8th round guidelines so belatedly thro its letter dated April 27th and advised BSNL to take steps with strict compliance with the DPE instructions of Nov 24th 2017.
 Amongst the loss making Units BSNL is the sector where serious efforts are being witnessed inconnection with the issue of Wage Revision. The Unions and associations are trying their best by their continuous struggles to get the wage revision implemented from 1-1-17 with the 3rd PRC 15 % fitment. They made headway to bring DOT to the negotiating table and found some mechanism to carry on the discussion with the heavy task of bringing the same to the desirable end. The pressure is that the solution should be attained before election notification and the concern is to settle the issue with this govt itself in order to avoid further delay due to any change of new Govt.
The Central Unions are demanding withdrawal of affordability clause and advising the BSNL Unions not to go alone the struggles (Hyderabad PSU Unions declaration). Even voices are coming not to get into the trap by asking relaxation of affordability clause. The unfortunate thing is that no one is questioning them what they did in the last ten years for the removal of affordability clause, why they failed to give a common note to 3rd PRC demanding some provision for wage revision to loss making units. Even after reading the 3rd PRC Report why they failed to address the issue of Affordability by taking the issue collectively to DPE/ Ministry of Heavy Industries, DOE/MOF and PMO. Of course the yearly general strikes are there but that is more to expose the existing Govt than trying to bring settlement of the issues.
 Sloganeering ‘Wage Revision is our right’ may be right as everyone is having right to seek some rights. But ‘making that right to realize’ needs continuous efforts and   acceptance of all the concerned stake holders. This demands   a mix of negotiating skill and struggles as and when need.
The Affordability clause in its true sense was inserted by Rao, the 2nd PRC and made complicated by Sathish Chandra, the 3rd PRC. Earlier the Mohan Committee   though spelt profitability for consecutive 3 years, there was also a clause for loss making units to get their wage revision.
In the earlier Guidelines this stringent clause was not found. During these periods Wage negotiations were allowed   if resources found even not profit. Another positive clause found in early 1990s was that the agreement between Unions and Management need not be sent for the approval of the Ministry or DPE.
1999 Guideline of DPE:
(a) PSEs which have been making profit consistently for the last 3 years viz. 1996-97, 1997-98 and 1998-99 would be allowed to adopt the scales of pay for the executives holding posts at and below the Board level and non-unionised supervisors strictly in accordance with these guidelines.
(b) PSEs which did not make profit during the last 3 years viz. 1996-97, 1997-98 and 1998-99 or had incurred net loss during any of these financial years would also be allowed to adopt these scales of pay of their executives holding posts at and below the Board level and non-unionised supervisors with the approval of the Government i.e. the administrative Ministry acting in consultation with the DPE, provided they give an estimate as to how resources would be generated by them to meet the extra expenditure.”  (DPE(WC) dated 25th June, 1999)
1992 Guideline of DPE:
Though there was no PRC in 1992,  one can find the same provisions  issued by DPE
a. PSEs which have been making profit consistently for the last 3 years viz. 1991-92, 1992-93 and 1993-94:- These PSEs would be allowed to adopt the scales of pay for the executives holding posts below the Board level and non-unionised supervisors as given in Annexure -I
b. PSEs which did not make profit during the last 3 years:- PSEs which did not make profit during last 3 years viz, 1991-1992, 1992-93 and 1993-94 or had incurred net loss during any of these financial years would also be allowed to adopt these scales of pay of their executives holding posts below the Board level and non-unionised supervisors with the approval of the Government i.e. the administrative ministry acting in consultation with the DPE, provided they give an estimate as to how resources would be generated by them to meet the extra expenditure.”
2nd PRC
The recommendations of second PRC Rao committee for Executives were implemented by the DPE guidelines issued during November 2008. The PBT clause was inserted for the affordability and the expenditure was also linked restricting 20 % of PBT to have full fitment formula   and if more than that then reduced fitment implementation was allowed.  Thus the affordability clause was limited strict to PBT and no relaxation to any loss making units found in that guidelines. This   limitation was extended to the workmen when guidelines issued during 2013 for the second part of 7th round when the workmen of  5 years periodicity demanded their next wage revision due from 2012. In the guidelines we found the affordability restrictive clause first time for the workmen (non executives). Instead of ‘resources or profit’, the clause was changed as ‘affordability and financial sustainability’
3rd PRC
The satish Chandra committee , the 3rd PRC recommended 15 % increase in pay only to the companies that are profit earning that also  with a condition of financial impact linked with PBT( profit before tax). The affordability factor is fully linked with PBT factor not for mere one year as that of 2nd PRC but with 3 previous years. The financial impact for full 15 % wage hike is also restricted with the financial impact of 20 % of PBT. A company having profit of say 1000 crores (PBT) may  be allowed  to  implement  15 % hike  only when the expenditure  for the wage revision is well within  200 crores that is 20 % of PBT. If the expenditure is higher, then the hike is reduced to 10 %, 5 % and no benefit after that.
DPE 3-8-2017 for Executives 3rd PRC Affordability:  The revised pay scales would be implemented subject to the condition that the additional financial impact in the year of implementation should not be more than 20 % of the average PBT of the last 3 financial years preceding the year of implementation. If within 20% then uniform full fitment benefit of 15 % would be provided
DPE OM dated 24th NOV, 2017
2.1 Managements would be free to negotiate wage revision for workmen where the periodicity of  5 years or ten years has expired generally on 31-12-16 keeping in view the affordability and financial sustainability of such wage revision for the CPSEs concerned
III Relaxation  decisions  Hitherto:
1.DPE OM dated 2nd/4th August, 2011 by the Department of Public Enterprises, Ministry of Heavy Industries and Public Enterprises, Government of India. Para 3 of this memorandum is in the following terms:-
"3. DPE is of the view that all those CPSEs that are on 1987 or 1992 pay scales should at least be brought on 1997 pay scales. Administrative Ministries/Departments of the CPSEs which are sick/loss making and are still having 1987 or 1992 pay scales, therefore, need to consider bringing these CPSEs to 1997 level, based on affordability and if necessary, may consider obtaining funds through budget allocation for this purpose."
As per Cabinet approval dated 16.09.2015, improved VRS was implemented for the employees of respondent no. 2 on 13.10.2015 for a period of 3 months only with better terminal benefit by notionally arrived at IDA linked 2007 pay scale formulated by the DPE for CPSUs."
2. PIB 28-February-2014
VRS package for the employees of Hindustan Photo Films Mfg. Company Limited
The Cabinet Committee on Economic Affairs has approved the proposal for providing non-plan budgetary support of Rs. 181.54 crore for VRS at 2007 notional pay scales as one time relaxation of DPE Guidelines for all employees of Hindustan Photo Films Mfg. Co. Ltd. (HPF), Udhagamandalam (Tamil Nadu). This is a Central Public Sector Enterprise [CPSE] under the Department of Heavy Industry [DHI], Ministry of Heavy Industries & Public Enterprises (HI&PE).
Employees of the company are in the 1987 pay scale. With the increased cost of living, it is very difficult for them to survive and meet their immediate financial obligations. With this decision employees will come out of their current financial crises. The enhanced VRS will also help HPF employees in their post retirement rehabilitation.
3. Cabinet decision for Coal India 14-10-2015
Union Cabinet has given its nod to the Permission for loss making subsidiaries of Coal India Ltd. (CIL) to adopt 2007 pay revision as an exception to the prescribed affordability clause and payment of Performance Related Pay (PRP) to executives and non-unionised supervisors of all subsidiaries of CIL
The Union Cabinet chaired by the Prime Minister Shri Narendra Modi, has approved the recommendations of the Committee of Secretaries to regularize the 2007 Pay Revision implemented by Coal India Limited (CIL) with effect from 01.01.2007 in the loss making subsidiaries. This is being allowed as a special dispensation to CIL. However, this special dispensation to CIL will not be cited as a precedent by other loss making Central Public Sector Enterprises (CPSEs).
4. DPE 3-8-2017 for Executives
Companies under a statute to perform specific agenda- that the impact of the revised compensation supposedly form the part of revenue stream for such PSUs ( no budgetary support), the affordability condition shall not be applicable to these CPSEs subject to approval of Ministry upon agreeing and ensuring to incorporate the impact of the revised compensation structure into the revenue stream. ( DPE clarified that BSNL is not coming in this clause)
 Govt’s Position for 3rd Wage revision for BSNL
1. Telecom DFG LS 47th Report march 2018 
 Reduce salary burden
 consider VRS at the earliest  
Commercial exploitation of lands- 15192 parcels of land- 4030 prime parcels with value 70524 cr-
Approval of DOT for 7 pending- rev 1057 cr- but specific approval of cabinet in each case is needed
Assistance in the form of subsidy given by Govt. to BSNL is Rs 13028 Crore (from 2007-08 to 2016-17). On the assistance still required, it is stated that Govt. to continue the assistance to BSNL in the form of giving Govt. projects on nomination basis.
MTNL was classified as “Incipient Sick CPSE” as per DPE Guidelines. MTNL has engaged M/s Deloitte as Consultant for providing “Advisory Services” for revival plan of MTNL. The revival plan prepared by M/s Deloitte was considered by MTNL Board and forwarded the same to DoT for consideration.. DOT is examining the report
The committee desire that revival plan in the line of ITI ltd may be worked out and implemented in the case of MTNL. No delay in that- VRS for 20 % of staff
2. DPE lr to NFTE BSNL  dt 31st Jan 2018 
On the  request for affordability exemption referring NFTE's  lr 22-12-17 received thro PMO 5-1-18 thro DOT 16-1-18 on the sub -
 DPE nov 24th 2017 for 8th round based on Govt decision therefore for any exemption in respect of any clause of DPE 24-11-2017, the approval of the cabinet is essentially required. You are requested to approach DOT to examine the rep accordingly to take appropriate decision thereon.    ( copy was also marked to pawan gupta dir PSU 1 DOT- Even after this information DOT is silent on this aspect of Non executives pertaining to the clause of affordability and financial sustainability)
3.DPE wage cell OM dt 18-4-18 addressed to DOT
 (With Reference to  DOT OM dt 20-3-18)
As per DPE guidelines, BSNL does not fall under the category mentioned in para 5 of 3-8-17. Affordability clause decision is based on the committee of secys on 3rd PRC.
Any relaxation/ amendment in the extant guidelines would require the approval of the cabinet for which DOT may examine the issue at its end for necessary action
4.  Reply to LS QN 1-8-18
Since BSNL has incurred losses consecutively for the last three years, BSNL has been declared as “Incipient Sick” as per the guidelines of Department of Public Enterprises (DPE). Accordingly, action has been initiated by the Department of Telecommunications (DoT) for preparation of revival/restructuring plan of BSNL.
5.  Reply  to LS QN 8-8-18
BSNL is not covered by affordability clause of DPE OM dated 03.08.2017 as it has been incurring losses for 2016-17, 2015-16 and 2014-15. Based on proposals and representations received, a reference was sent to DPE whether the affordability criteria can be relaxed for implementing pay scale revision in BSNL as per 3rd PRC.
DPE has clarified that BSNL does not fall under the category mentioned in Para 5 of DPE’s OM dated 03.08.2017 and indicated that any relaxation/amendment in the extant guidelines would require the approval of the cabinet and Department of Telecommunications (DoT) has to examine issue at its end. The matter is under examination( This reply is also silent about Non executive’s 24-11-17 clause of affordability)
6. DOT letter to CMD  dt 6th NOV 2018 
The matter of affordability of BSNL to pay 15%  annual impact Rs 4300 cr, for which the present finance status/position of BSNL  may not permit to accommodate the extra burden without support from other sources...
You are requested to submit a concrete viable proposal with a detailed analysis on the above points among other that you consider relevant to enable this Department to further examine the proposal.
7. DOT OM dt 7th Jan 2019- Status of Demands
Regarding wage revision of Non executives DPE had issued Om 24-11-2017 to negotiate keeping in view affordability and financial viability. CPSEs are required to revise the wages after negotiations and to intimate to the admn  dept  about the arrived wage settlement for wage settlement for ensuring conformity with approved parameters. This was intimated to BSNL vide our lr dt 27-4-18, It is now for the BSNL management to implement wage revision for their non executive employees.
V  Experiences and way out
1.The Executives of Coal India loss making unit got relaxation for wage revision of 2007 after 8 years of struggles in a different context on the   justification of one method of recruitment. The Coal India is taken as one unit for PBT. But Telecom is not one unit ( MTNL BSNL TCIL BBNL IIT etc not taken as  single unit of telecom -TCIL got wage revision with 15 % ). Though 2014 was election year, they could not get it in that year but got in in 2015. One may claim that Our militant struggles and negotiating skills may give us better results early, no doubt. Mere hurry alone will not suffice. It seems that the struggle is a long drawn one. Best result with least expenditure of Soldiers’ energy is always a guiding path for any mass movement to sustain and keep momentum.
2. DOT is doing correspondence on the issue of BSNL's proposal for Executives and advising the BSNL to come out with some viable proposal to enable DOT to take up the issue to the logical end. But in the case of Non-Executives, DOT is trying to advise all the concerned to arrive at the required agreement for its perusal and keeping itself distance and showing hands off. It means no proposal for Non- Executives is on the table of DOT to issue PO/ to take to Cabinet .
 DOT is saying that It is now for the BSNL management to implement wage revision for their non executive employees.  DOT is dishonest and not properly guiding the BSNL regarding the clause of affordability for Non Executives. Suppose 15 % fitment is made as agreement and sent for PO to DOT, then whether DOT will approve it and issue PO when the proposal for Executives is pending for preparation of cabinet note and approval.
3. One should clarify that relaxation for Executives of DPE dt 3-8-2017 itself is enough for Non Executives also for the issue of PO. Is there no meaning for the letter issued by DPE to NFTE that any relaxation for Nov 24th 2017 needs cabinet clearance. This issue is yet to be clarified thro  minutes of Non Executives wage revision committee.
Non Executive Unions if they feel agreement is not possible or fruitful before any proposal is accepted by DOT/cabinet for Executives then that should be educated to the concerned members and expose DOT for its tricks of double standards on technical basis. HRA issue is a side track one comparing wage revision.
4. Next clarification needed is if relaxation is given for wage revision then what is basis for calculation of expenditure for giving 15%/10%/5%
5. Another clarification needed is whether Pay revision is going to be linked with any Revival/restructuring plan .  BSNL has given in its non executive wage committee minutes that as on date there is no approval plan   but  DOT  should  clarify this aspect  and  should be transparent on this issue as IIM report is already found light.
5.Central Union  may take settlement oriented initiatives, if at all they are serious on loss making units. Organising separately the workers belonging to all loss making units and bringing the Govt to the negotiating table  thro dialogues and struggles is the task before  central unions. They may demand the insertion of the clause that loss making units may also   be allowed wage revision if resources found as existed in the age old guidelines.
 Atleast one demand will help almost all the 70 loss making units to adopt 2017 new scales. Why different units whether profit making, loss making are in different scales like  2017, 2007, 1997 etc and getting  different IDA orders issued for these different scales by DPE. What is the problem of financial sustainability by making the new 2017 scales applicable to all PSus. It is like conversion of old scales to new scales with new IDA.  
The above demand is when any new scales are introduced, it is better if it is introduced to all PSUs as per PRC. IDA merger on a particular date is not wage enhancement- It is subsumption- it is correction of inflationary erosion on the real wage announced 10 years back. Fitment is wage enhancement. Graded fitment is understandable. But refusal to enter into new scales is discrimination.
The amendment needed in 3rd PRC DPE guideline is “Allowing every PSU including the loss making PSUs to 2017 scales and graded fitment as per PBT ”. This one is accepted then that will be a better solution till the issue of affordability clause is once for all withdrawn. This will be a better position than merely standing on old scales like 2007 or 1997.
The ruling circle is not in favour of the wage revision for the loss making PSUs. The road to travel may demand long drawn struggles to make the Government to yield for getting either the necessary amendments in the existing guidelines or seeking one time exemption to BSNL.

Wednesday, January 9, 2019

பகுனின் போராட்ட வாழ்க்கை சிறு வெளியீடு

எனது எழுத்துக்கள் புத்தக சந்தைக்கு போகும் அளவிற்கு தகுதி படைத்தவை அல்ல. பதிப்பாளர்கள், எழுத்தாளர்கள் எவரும் எனக்கு நெருங்க இயலா உயரத்தில் இருக்கிறார்கள். வாசகர் பரப்பிற்கு நான் பொருட்டே அல்ல. ஆனால் டெக்னாலஜி  என்னை தள்ளாமல் இருக்கிறது. அதனிடம் பாராட்டை நான் எதிர்பார்க்கமுடியாது. ஆனால் என் போன்றவர்களை அது  ரிஜக்ட் செய்யாமல் இருக்கிறது. அப்படி டெக்னாலஜி உதவியுடன் மற்றுமொரு சிறு வெளியீடு தோழர் பகுனின் குறித்து தற்போது வலையேற்றம் பெற்றுள்ளது. ஆர்க்கைவ் எனும் புத்தக கிடங்கில் சிறு ஸ்பேஸ் எடுத்துக்கொண்டு  எப்போதோ வரப்போகிற  அந்த ஏமாறப் போகிற வாசகனுக்காக  அது அமர்ந்துவிட்டது.  Search ல் கூட கிடைத்துவிடாமல் அவ்வளவு பவ்வியமாக வெளித்தெரியாமல் என் தொல்லை காரணமாக இச்சிறு வெளீயீடும் காத்துக்கிடக்கப்போகிறது.


Tuesday, January 1, 2019

அம்பேத்கரின் ஆளுமைப் பயணம் Making of Ambedkar

                  அம்பேத்கரின் ஆளுமைப் பயணம்
-    ஆர்.பட்டாபிராமன்
(கடலூர் NFTE நடத்திய 125 வது  பிறந்த தினகூட்ட சொற்பொழிவு ஏப்ரல் 15 2016-    உரையின் சுருக்கப்பட்ட கட்டுரை வடிவம்)
 அம்பேத்கர் மகத்தான சமூகப்போராளியாக எப்படி உருவானார், எவற்றை உருவாக்க விரும்பினார் என்பதை இன்றைய நாளில் விவாதித்துக்கொண்டிருக்கிறோம். அவரின் எழுத்துக்களின் தொகுப்பில் பத்தாயிரம் பக்கங்களாவது நமது தொடர்தேடலுக்காக காத்து நிற்கின்றன.
பிரித்தானியர் வருகைக்கு முன்பான இந்திய சமூகம் தொடர்ச்சியான ஒரே நாடாகா இருந்ததா- தொடர்பறா சமூகமாக விளங்கியதா என்பதைப் பற்றி முற்கால புராதன இந்தியா குறித்து ரொமிலா தாப்பர் உள்ளிட்டவர் தங்கள் ஆய்வுகளை தந்துள்ளனர். பிரிட்டிஷாருக்கு இந்திய நாடு பெரும் சுரண்டல்காடாக இருந்ததுடன் பல ஆய்வுக்களனாகவும் ஆச்சரியப்படத்தக்கதாகவும் இருந்தது. வாழ்க்கைமுறையில் உணவு, உடை, மொழி, கலாச்சார வித்தியாசங்களை அவர்கள் கண்டனர்.  தங்கள் அய்ரோப்பிய கலாச்சாரத்தின் பெருமைதனை உணரத்தக்க  சமூகத்தட்டு ஒன்றை அவர்கள் ஏற்படுத்த முனைந்தனர். நம்து மொழியைக்கூட அவர்களில் சிலர் கற்றனர். நம்க்கு வீரமாமுனிவர். ஜி யு போப் போன்றவர்கள் கிடைத்தனர்.
பிரிட்டிஷார் வரவால் இந்தியர்கள் வாழ்க்கையிலும் மாற்றங்கள் வரத்துவங்கின. ஆங்கிலமொழி அறிவால் மேற்கத்திய கருத்துக்களின் செல்வாக்கு படரத்துவங்கியது. பிரஞ்சு புரட்சி, பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றமுறை, அமெரிக்க விடுதலைப்போர், இத்தாலியின் மாஜினி கரிபால்டி, சோவியத் புரட்சி என பல்வேறு தாக்கங்களுக்கு இந்தியர்கள் தொடர்ந்த பல ஆண்டுகளில் உள்ளானார்கள். மேற்கு எழுத்துக்களால் பாதிக்கப்படாத முன்னணி தலைவர்களே இல்லை எனலாம். ஆங்கிலேயர் உதவியுடன் இந்திய சமூகத்திற்கு தேவைப்பட்ட சீர்திருத்தங்களுக்கான முயற்சிகளும் நடந்தேறின. ராஜாராம் மோகன் ராய் போன்றவர் இதில் பெரும்பங்காற்றினர். பிரம்மசமாஜம் ஆரிய சாமாஜங்கள் உருவாயின. தாகூர் மூத்தோர்கள் இவற்றில் ஆர்வம் காட்டினர். தமிழகத்தில் அயோத்திதாச பண்டிதர், மராட்டியத்தில் பூலே தம்பதிகளின் சிந்தனைகள் தாக்கத்தை உருவாக்கின. சமஸ்தான மன்னர்கள் சிலர் ஆங்கிலம் கற்று சீர்திருத்தங்களுக்கு ஆதரவாகவும் நின்றனர். பரோடா மன்னர் கெய்க்வார்டு அத்தகையவர்களில் ஒருவராக இருந்தார். மகாத்மா பூலே சாதிக்கொடுமைகளை சாடிப்போராடினார். பிராம்மண எதிர்ப்பு போராட்டமாகவே அவை அமையமுடியும். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் கல்வி அறிவு மேம்பாடு, நாகரீகமான இருப்பிட சூழல், அடிமைப்போல் உழைக்கும் நிலையை மாற்றல், எதிர்க்கவேண்டியவைகளுக்கு மெளனம் கலைத்து போராடுதல்  என்பதற்கான போராட்டக்களத்தை பூலே அமைத்தார்.
தமிழகத்தில் அயோத்திததாசர் பண்டிதர் ஒரு பைசா தமிழன் என்கிற பத்திரிகை மூலம் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்திவந்தார். அயோத்திதாச பண்டிதர், சிங்காரவேலர், பெரியார் என்கிற பெரும் ஆளுமைகள் தமிழகத்தில் இப்போராட்டங்களை முன்னெடுத்தனர்.
இந்த இந்திய சூழலில்தான் அம்பேத்கர் பிறக்கிறார். வளர்ந்துவருகிறார். அவரின் மூதாதையர்கள் இரத்தினகிரி மாவட்டத்தில் மஹர் என்கிற பிரிவைச் சார்ந்தவர்கள். 1890களில் அவர்கள் குடும்பம் பிரிட்டிஷ் இராணுவ ஆளெடுப்பில் வாய்ப்பை பெற்றனர். மஹர் என்பதற்கு பொதுவாக தாய்வீடு என்கிற பொருள் உண்டு. தாய் வீட்டில், பிறந்தவீட்டில் இருக்கிறோம் என்கிற பெருமித அடையாளமது. ஆங்கிலம் பேசத்தெரிந்தவர்களாக சிலருக்கு வாய்ப்புக்கிடைத்தது. முதல் உலகப்போர் காலத்தில் மஹர் பட்டாலியன் படைப்பிரிவு பயன்படுத்தப்பட்டது. மஹர் இனத்தாருக்கு சேரும் செல்வாக்கு சிலருக்கு கண்களை உறுத்தியது. அவர்கள் கிரிமினல் டிரைப் என சில சாட்சியங்களை எடுத்துக்காட்டி இராணுவவேலைக்கு சேர்த்தல்கூடாது என சட்டம் கொணர சிலர் போராடினர். திலக்ர்கூட ஆதரவாக பேசினார் என்கிற செய்தி கிடைக்கிறது. இதனால் அரசாங்க வேலை என்கிற வாய்ப்பு ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்களுக்கு தடைப்பட்டது. விவசாயவேலையும் பெரும் பலனை தரவில்லை.
அம்பேத்கரின் தந்தை ராம்ஜி இந்தப்பிரச்ச்னையை புகழ்பெற்ற மகாதேவ் ரானடே அவர்களிடம் எடுத்து சென்றார். ரானடே, கோகலே ஆகியோருக்கு ஆங்கிலேயர்களிடம் மரியாதை இருந்தது. காந்திக்கு முன்பான பெரும் தலைவர்களாக திலகருடன் சேர்த்து அறியப்பட்டவர்கள். பின்னாட்களில் அம்பேத்கர் இவர்கள் அனைவருடனும் கருத்து மோதல் செய்தார். காந்தியுடன் ஆனாலும், கம்யூனிஸ்ட்களுடன் ஆனாலும் அவர் தன் நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தி போராடுபவராக இருந்தார். ரானடே தலையீட்டால் மஹர் பிரிவினர் மீண்டும் சேர்க்கப்பட்டனர். அம்பேத்கர் வளர்ந்து புகழ்வாய்ந்த எல்பின்ஸ்டன் கல்லூரிக்கு செல்கிறார்
மஹர் சமூகத்திலிருந்து முதல்முறையாக வெளிநாடு சென்று படிக்கும் வாய்ப்பு அம்பேத்கருக்கு கிடைக்கிறது. கொலம்பியா பல்கலைக்கழகம் ஆய்வுகளின் முன்னோடி கல்விநிறுவனம். அங்கு அம்பேத்கர் தனது மிகமுக்கிய ஆய்வறிக்கைகளை வெளியிடுகிறார். வர்த்தகரீதியாக ரூபாயின் மதிப்பு  என்பது வருகிறது, இந்தியாவில் சாதிகள்  எனும் புகழ்வாய்ந்த செவ்வியல் தாக்கம் நிறைந்த அறிக்கை இந்தியன் ஆண்டிக் எனும் பழமைகளை- வரலாறுகளை பதிவு செய்யும் இதழில் வெளியாகிறது.

 இந்தியத் தலைவர்கள் பலரையும் போல அம்பேத்கரும் மேற்கித்திய சிந்தனைகளின் தாக்கத்திற்கு உள்ளாகிறார். அவர் மறைவதற்கு  முன்னர் 1952ல் என்னுடைய ஒட்டுமொத்த அறிவிற்கும் நான் யாருக்காவது கட்மைப்பட்டிருக்கிறேன் என்றால் அந்த அறிவார்ந்த கடனுக்குரியவர்(Intellectual debt) ஜான் பிரடெரிக் துவெ ( John Frederik Dewey) என தெரிவிக்கிறார்.  தனது அமெரிக்கப் பயணத்தின்போது அவரை சந்திக்கவும் அவர் விருப்பமாக இருந்தார். ஆனால் பேராசிரியர் ஜான் துவே ஜூன் 1952ல் மறைந்துவிடுகிறார். பேராசிரியர் செலிகன்  என்பவரும் செல்வாக்கு செலுத்தியவர்.
இரண்டு முக்கிய முழக்கங்களை அம்பேத்கர் மேற்கித்திய சிந்தனை மரபிலிருந்து, புரட்சிகளின் வரலாற்றிலிருந்து எடுத்துக்கொண்டார்.  சுதந்திரம், சம்த்துவம், சகோதரத்துவம் என்கிற பிரஞ்சு புரட்சியின் புகழ்வாய்ந்த முழக்கம், இந்த வாச்கத்தை அம்பேத்கர் தொடர்ந்து முழங்கிவந்தார். இந்திய தன்மையில் இதன் பொருள் என்ன என்பதை ஆழமாக விளக்கியுள்ளார். இரண்டாவது முழக்கம் , தமிழகத்தில் அவர் சிலையுள்ள இடங்களில் எல்லாம் காணப்படும் முழக்கமான கற்பி, ஒன்று சேர், போராடு ( Educate, Organise, Agitate)  .  இம்முழக்கம் Fabian Socialist கள் வெளிப்படுத்திய முழக்கம். மார்க்சியவகைப்பட்ட சோசலிச சொல்லாடல்கள் நமக்கு பழக்கமானவையாக இருக்கும். ஜெயபிரகாஷ், நரேந்திரதேவ் போன்றவர்கள் டெமாக்ரடிக் சோசலிசம்  எனப்பேசினர்.  இங்கிலாந்தில்  வெப், கோல், பெர்னாட் ஷா போன்றவர்கள் புகழ்வாய்ந்த பேபியன் சோசலிஸ்ட்களளாக இருந்தனர். அன்னிபெசண்ட் கூட தன் இளமைப்பருவத்தில் இத்தலைவர்களுடன் பணியாற்றி சோசலிச தாகம் கொண்டவராக இருந்தார்.
 பொருளாதார அறிஞர்களுக்கு லண்டன் ஸ்கூல் ஆப் எகானமிக்ஸ் பெருமைக்குரிய ஒன்று. இந்த லண்டன் பொருளாதாரப்பள்ளியையும் பேபியன் தலைவர்கள்தான் நிறுவினார்கள். அங்கே அம்பேத்கர் செல்கிறார், கற்கிறார்.
 லாகூரில் 1922ல் சற்று முற்போக்கான ஜாட் பட் தோடக் மண்டல் சாதி எதிர்ப்பு நிறுவனமாக உருவானது. ஆர்ய சமாஜ் உடன் அதற்கு மோதல் போக்கு ஏற்பட்டது.1931ல் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் போது சாதியை சொல்லாதே என்கிற இயக்கத்தை மண்டல் உறுப்பினர்கள் மேற்கொண்டனர். 1936ல் அவர்களது ஆண்டு மாநாட்டிற்கு தலைமை உரையாற்ற  அம்பேத்கரை அழைத்திருந்தனர். இது தொடர்பான கடிதப்போக்குவரத்து மண்டல் நிர்வாகிக்கும் அம்பேதக்ருக்கும் நடந்தது. உடன்பாடின்மை காரணமாக அம்பேத்கரால் அங்கு உரையாற்றமுடியாமல் போனது. அப்படைப்பு இன்று மிகவும் புகழ் வாய்ந்த ஒன்றாக கருதப்படும்   சாதியை ஒழிக்க வழி Annihilation of Casteஆகும்.
 அம்பேத்கர் ஒருவிஷயத்தில் மிகத்தெளிவாக இருப்பார். பலநாட்கள் கண்விழித்து ஆய்வு செய்து  சரி என வந்தடைந்தவற்றை மாற்ற அவர் சம்மதிக்க மாட்டார். ஆய்வில்லாமல் எச்சொல்லையும் அவர் பயன்படுத்துவதில்லை. பிறருக்கு எரிச்சல் தருகிறது என்பதற்காக எதையும் மாற்றமாட்டார். இப்படிப்பட்ட தீவிர கமிட்மெண்ட் அவரது எழுத்துக்களில் இருக்கும்.
ஆற்றப்படமுடியாமல் போன அவ்வுரை லிங்கனின் கெட்டிஸ்பர்க் உரை, விவேகானந்தரின் சிகோகோ உரை போன்றவைகளுக்குரிய மரியாதையை பெறத்தக்கதோர் உரை என கருதப்படவேண்டும். செவ்வியல்தன்மை கொண்ட நூலாக அதைப் பார்க்கவேண்டும். அருந்ததிராய் காந்தியையும் முன்வைத்து  Doctor and the saint என இப்புத்த்கம் பற்றி விரிவாக விவாதித்துள்ளார்.
 அம்பேத்கர் தன்னளவில் பத்த்ரிகையாளராகவும் போராடியுள்ளார். மூக்நாயக் என்கிற வாய் அடைக்கப்பட்டோரின் குரல் எனும் பத்திரிகை, பகிஷ்கரித் பாரத், மூன்றாவதாக ஜனதா என்கிற பத்திரிகை. ஜனதா எனும் பத்திரிகையை பின்னர் சோசலிஸ்ட்களும் நடத்தினர். லோகியா, ஜெயபிரகாஷ், பேரா மதுதண்டவதே ஆகியோர் ஆசிரியராக இருந்துள்ளனர். அரசு சட்டக் கல்லூரியின் பேராசிரியராக அம்பேத்கர் எட்டு ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். அதன் முதல்வராகவும் ஆனார். சைமன் கமிஷனில் சாட்சியம் சொல்ல வாய்ப்பு பெற்றார். வட்டமேஜை மாநாடுகளில் தனித்த த்ன் வாதங்களை வைத்தார். பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் தலித்களுக்கு தனித்த வாக்குரிமை என்பதையும் தரவேண்டியிருந்தது. காந்தியின் பட்டினிப்போராட்டம் , தலித்களுக்கு தனித்த இடங்கள் பொது வாக்குரிமை என்கிற பூனா உடன்பாடுவரை அது சென்றது.
இந்தியாவிலும் பிரிட்டிஷ் லேபர் பார்ட்டியைப் போன்ற ஒன்றை இந்தியாவிலும் சோதிக்க அம்பேத்கர் விரும்பினார். ILP கட்சி உருவாக்கி சோதித்தார். பின்னர் தனித்த தலித்களுக்குரிய பிரத்யேகமான செட்யூல்ட் ஃபெடரேஷன்  SCF உருவாக்கினார். கிருபளானி, ஆச்சார்யா நரேந்திரதேவ் போன்றவர்கள் கூட அம்பேத்கருடன் உடன்பட்டு செயல்படவிரும்பினார்கள். அம்பேத்கர் காந்தியுடன், சோசலிஸ்களுடன், கம்யூனிஸ்ட்களுடன், பெரியாருடன் இன்னும் இந்துத்துவா பேசிவந்த தலைவர்களுடன் கூட தன் உரையாடலை நடத்தியிருக்கிறார். இந்தியாவில் முஸ்லீம்கள், பாகிஸ்தான் பிரச்சனை போன்ற ஆய்வுகளை அம்பேத்கர் நடத்தியிருக்கிறார்.
 அமபேத்கர் காந்திஜி பயன்படுத்திய ஹரிஜன் என்பதை பயன்படுத்தவில்லை. அவர் டி சி (  depressed class) என்ற பதத்தைப் பயன்படுத்தினார். அவர் வைஸ்ராய் கவுன்சில் மெம்பராக இருந்தபோது ஏராள தொழிலாளர் பிரச்சனைக்ளைக் கையாண்டுள்ளார்.
 அம்பேத்கரின் இந்தியாவில் நாணயம் என்கிற ஆய்வுதான் ரிசர்வ் வங்கி சட்டம் உருவாக வழிவகுத்தது. அதேபோல் நிதிக்கமிஷன் என்கிற மத்திய மாநில நிதி உறவுகளுக்கான அமைப்பு உருவாகவும் அவரது ஆய்வுகள் அடிப்படையாக இருந்தன. பட்டேலுக்கு சமஸ்தானங்களை ஒன்றிணைத்தவர் என்கிற புகழ் கிடைத்தது. இந்தியா ஒற்றை அரசாக இருக்கவேண்டுமா- மாநிலங்களின் சம்மேளனமாக இருக்கவேண்டுமா என்கிற விவாதத்தையும் முன்னெடுத்தவர் அம்பேத்கர்.
 அரசியல் சட்ட உருவாக்க அசெம்பிளி விவாதங்கள் வால்யூம்களாக பதிவாகியுள்ளன. அங்கு இருந்தவர்கள் எல்லோரும் தங்கள் வாதங்களை வலுவாக வைக்கும் ஆற்றல் நிறைந்தவர்கள்.  வரைவுக்குழு தலைமை பாத்திரத்தில் உரிய விளக்கங்களை முன்வைத்து அரசியல் அமைப்பு சட்டம் அற்புதமாக எழுதப்பட தன் தூக்கத்தை தொலைத்தவர் அம்பேத்கர். அவரின் பல புகழ் வாய்ந்த மேற்கோள்கள் அங்கு உரையாற்றும் போது தரப்பட்டவை. தேசியம் என்பது குறித்தும் பெரும் விவாதம் எழுந்தது. இந்தியா சாதிகளின் கூட்டமைப்பு என அம்பேத்கர் சமூக யதார்த்தத்தை எடுத்துரைத்தார். உட்புகமுடியாத மூடிய சமூகமாக இந்தியா இருந்து வருகிறது என்றார் அவர். இந்திய சமூகம்  ஒருவரை ஒருவர் மதிக்கக்கூடிய சமூகமாக மாறவேண்டும் என அவர் விழைந்தார். காம்போசிட் கல்ச்சர் எனபதும் சாதியற்ற சமூகம் உருவாகுமா என்பதும் அவரது கேள்வியாக இருந்தது.
இப்படியொரு சமூக அமைப்பு உருவாக்கம் என்பதற்கு நூறு ஆண்டுகள் கூடப் பிடிக்கலாம். இந்தியாவில் மேல்நிலையாக்கம் எவ்வகையில் நடந்துவருகிறது. அனைவரும் மத்தியதரவர்க்கம் என்கிற பொருளாதார நிலை ஏற்பட்டு அது சமூக உறவில் ஜனநாயக வெளியை உருவாக்குமா என்பதே அம்பேத்கரின் கவலையாக இருந்தது.
அம்பேத்கர் இந்துமதத்தை கடுமையாக சாடியிருந்தாலும் அவர் மதத்திற்கு விரோதியல்ல. இந்துமதம் சூப்பர் மனிதர்களின் சொர்க்கமாக இருக்கலாம்- சாதாரணமானவர்க்கு அது சாக்கடையாக இருக்கிறது என்றுகூட அவர் எழுதியிருக்கலாம்,  My philosophy is based on Religion only  என்கிற வாக்குமூலத்தை அவர் தருகிறார். ஆனால் அதற்கு சில சிறப்புத்தன்மைகளை அவர் வரையறுக்கிறார். எந்தமதம் வறுமையை போற்றுகிறதோ (ennobling poverty), எந்த மதம் உங்களின் இன்றைய கஷ்டத்திற்கு உங்களின் முன் ஜென்மப் பலன் என காரணம் காட்டுகிறதோ அந்த மதத்தை நான் சகியேன் என்றார். அது மதமே அல்ல என்றார். எந்த மதம் பகுத்தறிவு காரணகாரிய அறிவிற்கு உட்பட்டு நடக்கிறதோ, சமத்துவமாக மனிதனை நடத்துவதற்கு தயவு தாட்சண்யமின்றி போராடுகிறதோ, பொதுவெளிக்குள் அனைத்து மனிதர்களையும் அனுமதிக்கிறதோ அந்த மதம் இருக்கட்டும் என்றார் அம்பேத்கர். பெண்கள் வந்தால் பாதுகாப்பில்லை என சொல்லாமல் எந்த மதம் வரட்டும் பாதுகாப்போம் என அனுமதிக்கிறதோ அந்த மதம் இருக்கட்டுமே என இன்று பேசத்தோன்றுகிறது.
 மார்க்ஸ் கூட அபின் என நிறுத்திக்கொள்ளவில்லை. ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு மதம் புகலிடம், நிர்கதியான மனிதனுக்கு ஆறுதல் நம்பிக்கை கிடைக்கும் இடம் என்றார். அம்பேத்கருக்கு மதசார்பின்மை என்பது மதநீக்கம் அல்ல. இந்துக்களுக்கு மட்டும் என்றோ முஸ்லீம்களுக்கு மட்டும் என்றோ சட்டம் இயற்றும் இடமாக நாடாளுமன்றம் இருக்கவேண்டாம் என்பது அவர்தம் நிலைப்பாடு.
சமூகக் கொடுமைகளை அனுபவித்த பகுதியிலிருந்து தான் வந்தாலும் நாட்டில் மாற்றம் வருவதற்கு இரத்தக்களறி கூடாது என்றவர் அம்பேத்கர். சாதி ஒழிப்பு பிரச்சனையில் அவர் கம்யூனிஸ்ட்களுடன் விவாதம் செய்தவர். பாட்டாளிவர்க்க சர்வாதிகாரம் என்கிற முழக்கத்தில் அவருக்கு ஏற்பு இல்லை. இந்தியாவிற்கு நாடாளும்ன்ற ஜனநாயகமே பொருந்தும் என்றவர். அதன் தனித்துவமான மூன்று கூறுகளான நாடாளுமன்றம், மந்திரிசபை, நீதிமன்றம் ஆகியவற்றின் வெற்றி என்பது அவ்வமைப்புகளில் பொறுப்புக்கு வரும் மனிதர்களைப் பொறுத்தே அமையும். எங்களுக்குள் விவாதித்து நாங்கள் அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தை நிறைவேற்றியிருந்தாலும் அது மனிதர்களைப் பொறுத்தே வெற்றிப்பெறும் என்றார் அம்பேத்கர். இந்திய அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தைப் பற்றிய கிரான்விலி ஆஸ்டின் என்பார் எழுதிய  The Indian Constitution: Corner stone of a Nation  என்பதில் அம்பேதகரின் ஆளுமை வியக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்திய பிரதமராகவுள்ள திரு மோடி அவர்கள் தன்னைப்போன்ற பாத்திரம் தேய்த்த குடும்பத்து பிள்ளை நாடாளமுடியும் என்பதற்கு அம்பேத்கர் வகுத்த சட்டமே காரணம் என அம்பேத்கர் பிறந்த பகுதி கூட்டமொன்றில் பேசினார். அதைவிடமுக்கியமாக அம்பேத்கரை நவீன மனு என்றழைத்தார். மனுவை வாழ்நாள் முழுக்க எதிர்த்து போராடியவர் அம்பேத்கர்.
நேபாள காத்தமண்ட் புத்த பிக்குகள் கூட்டம் ஒன்றில் மார்க்ஸா புத்தரா என்கிற விவாதத்தை அம்பேத்கர் எழுப்பினார். அந்த உரைக்கு பின்னர் அவர்கள் அங்கே தந்த பட்டம் நவபௌத்தா என்பதாகும்.
 விடுதலை இந்தியாவில் நேருவின் அமைச்சரவையில் அம்பேத்கரும் சட்ட அமைச்சராக பங்கேற்கிறார். நேருவுடன் கருத்து மோதல் ஏற்படுகிறது. இந்து கோடு பில் பிரச்சனையாகிறது. கருத்துவேறுபாட்டால் அமைச்சரவையிலிருந்து வெளியேறுகிறார். 1952 தேர்தலில் அம்பேத்கர் தோற்கடிக்கப்படுகிறார். இதுதான் முரண் நிகழ்வு. யார் எதற்காக வாழ்நாள் முழுதும் நிற்கிறார்களோ அதனாலேயே அவர்கள் தோற்கடிக்கப்படுவதும் நிகழ்கிறது. அம்பேத்கர் இராஜ்ய சபாவில் இடம் பெறுகிறார். பாகிஸ்தானில் தீண்டாமை பிரச்சனை அறிந்து ஜின்னாவிடம் பேசிப்பார்க்கிறார்.  All untochables you come to India- I will safeguard you என்கிற வேண்டுகோளை விடுக்கிறார்.
மொழி குறித்த அவரது கருத்துக்கள் முரண்பட்டதாக இருக்கும். இந்தியாவிற்கு பொதுமொழி தேவை எனக் கருதினார். அது இந்தியாக இருக்கலாம் என்றார்.
 அவர் சோசலிசத்திற்கு எதிரானவராக காட்டிக்கொள்ளவில்லை. அரசாங்க சோசலிசம் எனப் பேசினார்.. நிலப்பிரச்சனையில் ஒரு ஏக்கர் என்றெல்லாம் பிரித்துக்கொடுத்தால அவர்களால் அதை காப்பாற்ற முடியாது எனக் கருதினார். கூட்டு பண்ணைகள் என்றார். அங்கு அவர்கள் சம்பளத்திற்கு பணியாற்றலாம். விவசாய சட்டம் வேண்டும் என்றார்.
 இந்தியாவில் சோசலிசம் கொணரவிரும்பும் கம்யூனிஸ்ட்களிடம் மிக முக்கிய கேள்வி ஒன்றை அவர் எழுப்பினார். இந்த நாட்டின் சமூகபிரச்சனையாக சாதியை பார்க்காமல் கொடுமைகளை எதிர்த்து போராடாமல் சோசலிசத்தைக் கொணரமுடியுமா என்பதே அக்கேள்வி. ஏன் அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தில் சோசலிசம் பயன்படுத்தப்படவில்லை என்ற கேள்வி அவரிடம் எழுப்பட்டபோது வழிகாட்டுக் நெறிகளை படித்து புரிந்துகொள்ளுங்கள் அதைவிட சிறந்த சோசலிச பிராஜக்ட் என்ன வேண்டும் என மறுமொழி தந்தார்.
அரசியல் சட்டத்தில் தங்களுக்கு பிடித்த ஷரத்து எது என அவரிடம் கேட்டபோது ஆர்ட் 17- உயிர் வாழும் உரிமை. அதில்தான் தீண்டாமை குற்றம் என்பது இருக்கிறது. ஆர்ட் 15( 4 ) இட ஒதுக்கீடு பற்றியது, ஆர்ட் 16 (4) கல்வி வேலை உரிமை பற்றியது. ஆனால் ஆர்ட் 32 தான் எனக்கு பிடிக்கும் என்றார். அதில்தான்  constitiuional remedy  இருக்கிறது.  எவராக இருந்தாலும் அனைவரும் சட்டத்திற்கு உட்பட்டு பிரச்சனையை எழுப்பவும் தீர்வுகளைப் பெறவும் அந்த ஷரத்து வழி செய்கிறது - சட்டரீதியான மருந்தாகிறது என்றார்.
 இந்தியாவில் விடுதலை காரணமாக  அரசியல் ஜனநாயகம் ஒரு மனிதன் ஒரு வாக்கு கிடைத்திருக்கலாம். ஆனால் சமூக மதிப்பு அப்படி இருக்கிறதா- ஒரு மனிதன் ஒரே மதிப்பு இருக்கிறதா என அவர் மிக முக்கிய கேள்வியை  அனைவரின் மனசாட்சியை உலுக்கும் வகையில் எழுப்பினார். அப்படி ஒரே மதிப்பு என்பது வராவிடில் இந்திய ஜனநாயகம் இரத்தக் களறியை சந்திக்க நேரும் என்றார். இந்திய குடியரசு நோஞ்சான் களின் குடியரசாக வளராமல் மனிதர்கள் மத்தியில் வறுமை நீக்கப்பட்ட சம சமூக மதிப்புள்ள மனிதர்களின் குடியரசாக வேண்டும் என்கிற பெரும் கனா அவரிடம் இருந்தது.